Liefde als wapen tegen het kwaad

Wanneer ik ergens kom waar mensen mij en mijn verhaal niet kennen, valt me altijd weer één ding op. Ik vertel gewoon overal dat ik de strijd tegen het kwaad lever en dat er een wereld zonder kwaad komt. In het begin kreeg ik daar rare reacties op, maar als niemand mijn blog deelt en als niemand mij toelaat tot spirituele groepen op Facebook en tot de media, dan heb ik geen andere keus dan het zo te doen.

Bovendien heb ik dan wel altijd overal een gezellig praatje. Iets wat niet alledaags is voor mijn gesprekspartners. Maar wat altijd weer opvalt, dat is dat heel erg veel mensen ervan overtuigd zijn dat je het kwaad overwint met liefde. Waar dat geloof vandaan komt, ik heb geen flauw idee, maar het is beslist niet waar. Wás het maar zo, want dan was er nooit kwaad gekomen in de allereerste plaats. En als het er dan toch wél gekomen was (wat niet kon), dan hadden we het gelijk kunnen stoppen ook. Liefde is er zat! Dan hoefden zoveel mensen niet te lijden en hoefde ik niet iedere keer weer te bedelen om een beetje aandacht. Je wilt toch potverrrdikkie wel weten hoe het kwaad in de wereld gekomen is en hoe ik er een einde aan maak??? Dit wat je hier leest, dat is uniek!

Natuurlijk ben je geïnteresseerd. Zelfs als je gisterochtend bij nacht en ontij helemaal opgedoft naar de zwartekousenkerk moest, wil je weten wat de échte waarheid is! Maar je deelt mijn artikelen niet! Er zijn maar een paar mensen die doen wat ik gevraagd heb – namelijk delen – en dat zijn mijn vrienden. Verder doet helemaal niemand dat! Ik zie het aan de statistieken. Je kunt het aan de media melden op tv, radio, in de krant en op het internet. Maar niemand doet dat. Zelf kan ik dat niet, want ik word overal gelijk teruggeketst. Ik doe wat ik kan.

Nou: wáárom ben je zo geblokkeerd, als je een hart vol met liefde hebt en als dat zo’n geweldig wapen is tegen het kwaad? Waarom kun je daar niet gewoon tegenop dan? Waarom kom je niet naast me staan om me te helpen? Om een team van licht te vormen tegen het kwaad? Als liefde de manier was om een einde te maken aan alles wat naar en kwaadaardig is, was dat team er toch allang geweest! Maar het is er níet.

Die verrekte Sophia heeft gelijk!

Ik los problemen écht op en bijna niemand beseft dat. In de films en boeken over het einde van de wereld eindigt het verhaal steevast met een beeld van de toekomst, waarin er niet veel veranderd is. Bijna dagelijks hoor ik de volgende opmerking:

Je wilt het probleem toch niet óplossen???

Ja, dat wil ik wél en niet alleen dat: het is wat ik DOE. Het probleem voor eens en voor altijd uit de wereld helpen. Het is er gekomen, dus het kan ook weer weg.

Er is iemand die allerlei onderzoeken van wetenschappers op paranormaal gebied bijeengebracht heeft: Lynn McTaggart. Zij schreef een boek, ‘The Field’ (het veld), waarin ze vertelt dat al die wetenschappers ontdekten dat er ‘iets’ is wat ons allemaal verbindt. Daarover vertel ik dus al jaaaaaren: Delilael! Die zit in ons allemaal en die verbindt ons met elkaar. Nu overigens niet meer, maar ja … die onderzoeken worden nu niet meer gedaan en dus is het voor mij veel moeilijker te bewijzen dat ik het bij het rechte eind heb. Dat neemt niet weg dat het de waarheid is!

Ik heb het geprobeerd met liefde. O ja, je had hele groepen van miljoenen mensen, die liefde stuurden naar de bergen met radioactief afval in de oceaan. Op instigatie van diezelfde Lynn McTaggart ging dat. Eerst wilde ik meedoen, want dat vond ik machtig mooi, net als jij (denk ik). Maar toen ik me aansloot op een moment waarop die hele groep ging zitten stralen, zag ik dat die liefde het probleem GROTER maakte!!! Waarom? Omdat dat gif vooral bestaat uit hogere frequenties en dat zijn de frequenties van liefde (alle soorten liefde). Als jij dus datgene op dat afval afstuurt, waarvan het gemaakt is, dan maak je het groter, dat is logisch. Je brengt meer bakstenen naar een huizenbouwer, dus dan bouwt die een groter huis, toch?

Maar in die bovenwereld stikte het van de negatieve types en daar begon ik ook met liefde mee. Weet je hoe ze reageerden? Ze lachten me vierkant uit. Ik vertel nu al jaren wat het voor mensen zijn, die demonen die ons lastigvallen. Die zijn van Lotje getikt, doorgedraaid en hebben complexen. Iemand die het complex heeft dat hij een kwaaje wereld wil en iedereen en alles kapot wil maken, benader je die met een poeslief glimlachje of pak je die z’n speelgoedjes af? Het laatste hoop ik toch! Een peuter die een luciferdoosje pakt en probeert een lucifer aan te steken, pak je de lucifers toch ook af? “Kijk nou eens wat je gedaan hebt!”, zeg ik meestal tegen ze. “Gewoon éventjes naar je leven kijken”.

Dan laat ik ze zien wat ze aangericht hebben, want ze weten niet hoe bont ze het maken. Zij kunnen niet op de aarde kijken, maar ik wel en ik kan het hun ook laten zien. Vaak schrikken ze dan, maar dan zijn ze nog niet gebroken. Het zijn duivels immers en die breek je niet zomaar. “Jij moest zonodig een relatie hebben met een lieve man en die stal je bij zijn eigen vrouw vandaan. Hij moest voor jou werken, terwijl jij lui thuis ging zitten niksen. Je bond hem aan je vast en schroefde de hele vent uit elkaar, zodat hij je maar niet in de steek zou laten. Daardoor heb ik mijn man niet en al die mensen daar, daar en daar ook niet. Dat heb JIJ gedaan!”.

Dat is stap 1, hoewel ik niet een stappenplan heb. Van nature weet ik immers alles en als ik in concentratie ben, weet ik een heleboel dingen. Bijvoorbeeld wat de manier van aanpakken is voor die of die demon. Sommige moet ik gewoon bespringen, met een lans erdoorheen prikken, met stilettohakken er bovenop staan dansen of tegen de rotsen smijten. Andere moet ik stijfschelden of beledigen met datgene wat ze misdaan hebben. Of ik moet ze laten zien dat ze niet alleen slecht zijn, maar nog stom ook. “Kijk, nou had je álle macht, je had magische krachten daar nog bij en je kon iedereen zomaar leegstelen. En nóg heb je geen geld / geen baan / geen leven …”

Het laatste oordeel

Dat wat ik doe samen met Brahman oftewel Vader God, dat heet het laatste oordeel. Dat is al meer dan 25 eeuwen geleden beschreven in de bijbel en in een heleboel andere godsdienstige boeken. Iedereen weet dat het nu plaatsvindt, maar als ik dan zeg: “Dat is nou wat ik doe!”, kijken ze me scheef aan. Tja, mensen soms …

Liefde is een prachtig iets en de wereld zelf heet zelfs ‘Hèdi’ in heel oud Sanskriet. Het woord bestaat niet meer, maar betekende toen ‘de plek van liefde en eenheid’. Ja, liefde is de basis van het leven, maar het kwaad is de basis van de dood en dus moet je dat anders aanpakken. Ik ga er weer vandoor! Fijne avond voor jou.

Ik heb nog wel muziek voor je. Het gaat over Sanskriet en dus een Indiase artieste: Anoushka Shankar, de dochter van Ravi Shankar. Het nummer heet Land of gold en Alev Lenz zingt het:

 

©Sophia Vassiliou 2017

Twitter:   –   Facebook   –   LinkedIn

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn website aanwezig zijn.

This message may be freely copied and shared including images, on the condition that my name and a working link to my website are present.

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction