Koekoeken en mensen

Moet je kijken wat een mooie vogel hierboven! Dat is dus een koekoek en ik wist zelf in ieder geval niet dat die zo mooi waren. Heb dan ook echt geen enkel verstand van vogels tot mijn spijt. Als ik oud ben en tijd heb, ga ik er wel studie van maken, zeg ik altijd. En weven, dat ga ik ook doen.

De koekoek

Je ziet het koekoeksei bijna niet …

Laten we eens even kijken naar die koekoek. Prachtig is hij, maar wel een roofvogel. Hij eet meestal insecten, larven en soms wat fruit, maar de vrouwtjes eten ook wel eens een ei van een zangvogeltje op. En niet alleen dat, want waar de koekoek berucht om is, dat is om de manier waarop ie z’n kindertjes grootbrengt: namelijk níet. Hij of eigenlijk zíj legt één ei, niet meer, en dat legt ze in het geniep in het nest van een veel kleinere vogel neer. Ze kan zelfs haar eileider verlengen, zodat ze het ding in het mininestje van bijvoorbeeld een winterkoninkje kan leggen.

De koekoek eist alle eten op

Dan mag die het koekoekskind erbij grootbrengen. Zoals je vast wel weet, wordt zo’n ding nogal groot en heeft hij dus ook veel meer wormen nodig dan de andere vogelkindjes in het nest. Die gaan vaak dood, omdat de koekoek gewoon bovenop de andere diertjes gaat staan en ze vertrapt. Hij neemt ook alle ruimte in het nest in. En omdat die andere bovendien niet genoeg eten krijgen, overleven ze de koekoek vaak niet. Wat de kleine koekoek ook nog doet, is de andere vogeltjes over de rand van het nest donderen, zodat ze dood op de grond vallen. Niet echt aardig, nietwaar?

Deze vergelijking wil ik je vandaag meegeven om in te zien wat heel veel mensen doen. Koekoeksgedrag. Ze gaan bovenop jou zitten en pakken jou je hele leven af. Ze gaan er soms zelfs met je hele gezin vandoor, als ze hun kans schoon zien. Dan heb jij niets meer en raak je helemaal verstikt. Je raakt je partner kwijt, misschien zelfs je kinderen wel, je baan of bedrijf, je wordt ziek, ziet er oud uit, wordt onhandig en ga zo nog maar een tijdje door. Koekoeken zijn niet populair, omdat ze andere vogels vertrappen. Ménsen die anderen aan de kant duwen, zijn vaak zo hypocriet, dat niemand door ze heenkijkt. Ze zien gewoon niet dat dat geen oprechte mensen zijn, die zichzelf niet zijn. Mensen die te lui zijn om zelf een leven te creëren voor zichzelf en die het van een ander afpakken.

Koekoeksei door woorden

Vroeger keek echt helemaal niemand door dit soort mensen heen. Nu zien ze het vaak wél en dat komt doordat ik hun de macht die zij over anderen hadden, zeker voor de helft heb afgenomen. Dus hun gereedschap eigenlijk, waarmee zij anderen zo grof aan de kant maaiden. Dat gereedschap bestond niet alleen uit die krachten, waarmee ze van alles konden afdwingen. Je weet het: ze legden een ei met een hoop kracht en dan gebeurde er iets rottigs. Maar ze deden het ook met woorden. Bepaalde woorden waar een lading op lag. Die zeiden ze en dan kon jij niet adequaat en snel genoeg reageren, waardoor zij je plek huppetee innamen. Even een voorbeeldje, omdat ik hier nog niet zoveel over heb geschreven. Dat is omdat ikzelf ontzettend geblokkeerd was door dat woordengedoe.

Dit is echt wel een gigantische supermarkt!

Je staat in de rij bij de supermarkt en bent bezig je boodschappen uit je mandje op de band te leggen. Opeens duikt er iemand vóór je en die gaat zijn spullen vóór die van jou neerleggen. Het gaat pijlsnel en je hapt naar adem en naar woorden om er iets van te zeggen. Tegen de tijd dat je die hebt gevonden, is de caissière al begonnen met het scannen van de boodschappen van de indringer. Nou, dit gaat zelfs zónder woorden. Hierbij spelen geen krachten; het is pure brutaliteit, waardoor je even perplex bent. En het werkt op snelheid en geen contact maken.

Nog één. Je werkt op een afdeling, waar meerdere mensen hun werk doen. Er komt een collega van een andere afdeling naast je staan en die kijkt kritisch mee op je computerscherm. Je voelt de kritiek van de persoon afstromen en maakt van de weeromstuit een typefout. Ze zegt er gelijk iets van en wel zo luid dat iedereen in de hele ruimte het hoort: “Goh, maak je nou alwéér een typefout? Dáár staat er ook al één en daar”, wijst ze op je beeldscherm. “Je denkt toch niet dat de baas daar blij mee is, met zulk slordig werk? Goed om te weten dat JIJ degene bent, die altijd zoveel fouten maakt. Ik ga het even doorgeven”. Je schrikt je rot, maar voordat je de woorden vindt om haar van repliek te dienen, is ze al verdwenen. Op weg naar je manager om te zorgen dat je ontslag krijgt.

Zie je hoe het werkt? Brusqueren, dat is het. Brutalen hebben de halve wereld. Jij bent misschien een type dat eerst de fouten laat staan, dan even pauze neemt en vervolgens alle fouten er uithaalt. Een prima manier van werken, maar als zij naar jouw manager gaat met een klacht die ze zélf heeft gezien, is het heel erg moeilijk voor je om dat te weerleggen. Bovendien heeft zij een probleem gesignaleerd: er zitten kennelijk te veel typefouten in het werk van jouw afdeling en men is erop uit om daarvoor iemand te ontslaan. Je krijgt dus niet zomaar de steun van je collega’s en valt om gelijk één luciferhoutje.

Eigenlijk heb ik nóg een voorbeeld, omdat dat vaak gebeurt. Je hebt een relatie en bent gelukkig met elkaar. Op het werk van je man is echter een vrouw komen werken, die hem op het oog heeft. Het kan haar niets bommen dat jullie heel lang samen zijn en een gezin hebben: zij moet je man hebben en daar zal ze álles voor doen. Ze gaat op haar tenen staan en verricht prima werk, zodat zíj complimentjes van de baas krijgt. Ze duwt andere collega’s aan de kant en doet dat zo subtiel, dat iedereen het voelt, maar niemand er wat van kan zeggen: het is immers onzichtbaar?

Je man ziet hoe goed ze in haar werk is en hoe ze moeiteloos successen lijkt te behalen. Dat dat in het geheel niet waar is – ze moet er wel degelijk keihard voor werken en houdt het ook niet lang vol, maar dat hoeft ook niet – ziet hij niet. Jij hebt moeilijke tijden, want jullie jongste zit in de peuterpuberteit en heeft gigantische driftaanvallen. De oudste heeft er na een tijdje tabak van en gaat veel te vaak bij een vriendje spelen. Wat je ook doet, je jongste houdt niet op met driftig zijn. Je man maakt dan onbewust een vergelijking met die gevaarlijke vrouwelijke collega, die alles zo moeiteloos doet en neemt afstand van zijn gezin. Langzaam maar zeker wordt hij steeds verder losgeweekt en jij komt er te laat achter dat er een ander is. Voordat je tot 3 kunt tellen, zit hij bij haar in huis en zijn jullie gescheiden. Hoeveel mensen heb ik niet bij me gehad met een dergelijk probleem? Ik maakte het zelf ook mee en raakte de man van mijn leven al op 17-jarige leeftijd kwijt aan zo’n koekoek. Het is niet onmogelijk, maar wel heel moeilijk om dat terug te draaien.

De reden waarom dit zo krachtig werkte, was dat er een soort van lading op woorden lag. Dat was ook weer gedaan door mensen, die mediteerden op die woorden en er dan kracht op legden. Het is ook de reden waarom we iedere paar jaar bepaalde diensten of producten een andere naam moeten geven. Of groepen mensen. Wat dacht je van ‘mensen die uit een ander land hierheen gekomen zijn’? Die heetten eerst gastarbeiders, toen buitenlanders, toen allochtonen geloof ik (of misschien zat daar ook nog weer wat tussen) en nu is er weer een nieuw woord. Ik ging het even opzoeken, maar lees dat er juist géén nieuw woord voor is gekomen. Kijk hier kun je het lezen.

Zoals er kogelvrij glas is, zijn er dus ook kogelvrije woorden

Idioot, want in Frankrijk zeggen ze gewoon ‘immigrants’ en dat werkt uitstekend. Daar kún je geen lading op leggen, op dat woord, want is de waarheid: een immigrant is iemand die vanuit het buitenland naar Nederland is gereisd. Dat is zowel objectief als neutraal alsook waar en dus kan niemand zo’n woord nog verpesten. Hoeveel ze er ook op gaan zitten mediteren en hoeveel eieren ze er ook op willen leggen. Zo zie je dat we hier een koekoeksregering hebben: één die problemen expres niet oplost, omdat ze bang zijn dat ze anders niet meer genoeg te doen hebben. Terwijl er gewoon corruptievrije woorden zijn …

Oplossing

Nu wil je natuurlijk dat ik ga vertellen wat je hiertegen kunt doen. Ik vertelde al dat dat heel moeilijk is, omdat je de mond gesnoerd wordt en de waarheid bruut omgedraaid wordt. Jij bent opeens de boosdoener, de maker van fouten, de kneus in huis, degene die zich laat misbruiken en weet ik wat allemaal nog meer. Je wordt murw geslagen door alle kritiek die je over je heenkrijgt en hebt gewoon geen verweer. Bovendien laten mensen die zulke dingen doen, sporen achter in die bovenwereld. Dus je wordt zowel hier in je aardse leven alsook op een onzichtbaar vlak geblokkeerd en bekritiseerd.

Om dat weer goed-om te keren, is heel veel werk nodig. Ik gebruik zelf heel vaak woorden om die bovenwereld – ik schreef per ongeluk boevenwereld, kijk eens hoe dat klopt! – op te ruimen. Dan hoor ik mezelf zeggen: “IK! MIJN inkomen, MIJN schoonheid, MIJN man, MIJN weetikveelwatnogmeer”. In het begin moest ik daarom lachen, maar nu weet ik dat die types die het me afgepakt hebben, dát gedacht en gezegd hebben: “… en nu is het van MIJ!”. Religieuze mensen doen dat in hun gebeden, zoals ik eerder al uitlegde: ze gaan dan zogenaamd vurig bidden en dat betekent dat ze in een soort trance gaan en het dan afdwingen. Dit kan nu niet meer, dus wees er maar niet bang voor. Anderen doen het in meditatie. Dát is wat onzuivere mensen onder meditatie verstaan: een koekoeksei leggen en niet wat een normaal iemand doet, namelijk eventjes ontspannen. En je hebt ze dus ook, die het in een fractie van een seconde gedaan hebben.

Je kunt proberen om dat soort dingen zomaar in de lucht te zeggen of heel hard te denken. Maar ik gebruik zo ontzettend veel methodes en zo heel veel woorden, dat ik je dat onmogelijk allemaal kan leren. Ik weet altijd precies wat ik moet doen. Soms is dat gewoon een potje zeiken, chagrijnige taal uitslaan. Soms moet ik het eruit douchen, andere keren moet ik bepaalde kleuren of soorten bloemen en planten in huis of in de tuin zetten. Bepaalde soorten zout gebruiken, mijn tuin uitmesten, ramen zemen, bepaald eten maken, kaarsen in rood of juist groen, nee blauw … voor iedere situatie moet ik weer iets anders doen.

En daarbij moet ik ALTIJD ook nog de bovenwereld in om de geesten van de boosdoeners te vangen en daar een einde aan te maken. Dus als je je spullen terug wilt, kun je het beste gewoon even een afspraak met me maken. Het is ontzettend veel en zwaar werk en je moet er helderziend voor zijn om het echt op te lossen. Het is allemaal één keer gebeurd en het moet ook één keer hersteld worden! Daar is het nú de tijd voor. Nú ruimen we alle rotzooi op van 25.000 jaar, waarin de mensen als een koekoek op een ander konden zitten. Daarvóór kon het niet en nu kan het ook niet meer. Maar het moet wél opgeruimd worden.

 

©Sophia Vassiliou 2017

Twitter   –   Facebook   –   LinkedIn

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, die vrij van copyright zijn, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn weblog en website aanwezig zijn.

1 Comment

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction

%d bloggers like this: