HSP: voegt hooggevoeligheid iets toe aan je leven?

Hooggevoeligheid wordt vaak in verband gebracht met engelen enzo
Hooggevoeligheid wordt vaak in verband gebracht met engelen enzo

Heel even dacht ik dat er vandaag geen artikel zou komen. Vanochtend heb ik me namelijk intensief beziggehouden met de kattenbak en toen met de plugins van mijn nieuwe site. Daarna ben ik een muur gaan schilderen en vervolgens kwam ik wéér uit op mijn site, vogelend met de kleuren die hij volgens mij moet hebben. Ja, de kleur die ik net aan mijn muur had gegeven natuurlijk: zalmkleur. Maar dat paste niet bij het prachtige logo met die bloesems, dat mijn vriendin heeft gemaakt. Al zoekend en doend kwam ik op de social media uit, waar ik een account heb, en zag ik dat alles eigenlijk al heel lang letterlijk vólstaat met artikelen over hooggevoeligheid. HSP, highly sensitive person, hooggevoelig type.

Wat letterlijk alle coaches, therapeuten en healers zeggen en schrijven over hooggevoeligheid, is dat je ermee moet leren omgaan. Dat dat erg moeilijk is. En daar gaan zij je dus mee helpen. Nou, knap als dat lukt, want hooggevoeligheid is iets wat ingewikkelder is dan het lijkt. Ik kan er nou mooi poëtisch over gaan schrijven of literair, maar ik heb zo het gevoel dat het ook wel eens goed is om gewoon ‘rauw’ de waarheid te zeggen. Niet lelijk en confronterend, maar wel duidelijk. Dus dat ga ik eens doen, want dat is best nodig geloof ik.

Zelf ben ik ook wat je hooggevoelig zou kunnen noemen: ik vang gedachtes en gevoelens van anderen op en ben ont-zet-tend gevoelig. Naar mezelf toe, maar óók naar anderen. Daarom zou je me ook lief en zacht kunnen noemen. Tegelijkertijd ben ik ontzettend krachtig en die combinatie is geweldig, al zeg ik het zelf. Ik heb het tenslotte ook maar te doen met wie ik ben, nietwaar? Gemakkelijk is anders, maar ik ben er wel blij mee. Laat ik het zo zeggen.

Van die harde mensen
Van die harde mensen

Nu is het die enorme drakenkracht die anderen vaak niet hebben. Ze zijn wel supergevoelig, maar hebben niet beide kanten ervan. Die drakenkracht hoort namelijk bij je gevoeligheid: het is je daadkracht en die draak die krijg je, als je helemaal lekker in je vel zit. Dan kun je lekker je mouwen opstropen en aan de slag, maar doe je nooit iets wat niet fijn is voor een ander. Zie je ‘m? Met alléén die drakenkracht kun je ontzettend hard zijn, gemeen en gevoelloos. Je kent vast wel mensen die zo zijn en dat is de andere zijde van hooggevoeligheid.

We zijn gemaakt door het leven en nou, dat mag voor mij voor één keer met een hoofdletter: het Leven! En het leven is goed. Het is mooi, eerlijk, logisch, relevant en … ja dus ook gevoelig. En krachtig. Alles wat je in je hebt als je persoonlijkheid, heeft dus nut. Je bent logisch opgebouwd. Als je nu wél hooggevoelig bent, maar je mist die draak in je, die eens even fijn kan brullen en vuur spuwen, dan klopt er iets niet. Het leven kan nou wel prachtig zijn, maar wij máken er niet altijd iets prachtigs van. Dat weet je zelf ook wel. Je zit dan met een kop die van alles opvangt en daar niets mee kan: je mist de kracht om ermee om te gaan, dat is het eigenlijk. Ik weet er alles van hoor, want ik heb ook wel eens een dag waarop ik even wat minder lekker in mijn vel zit te wezen. En dan is het gewoon straalirritant om van alles uit je omgeving op te vangen. Dan wil je een knop en die is er dus niet. Niks om om te draaien.

En daarom heb ik een oplossing bedacht voor dit euvel. Ik weet dat je blij bent dat er nu eindelijk een groep is waar je bij hoort: hooggevoelige mensen. Maar dat zijn allemaal mensen-met-een-probleem, want je gaat me niet vertellen dat er ook maar één tussen zit, die het allemaal leuk vindt. Lekker wroeten in andermans gedachten, lekker je iedere seconde anders voelen en niet meer weten waar je zelf eindigt en waar een ander begint. Zelf kan ik er wél mee omgaan, omdat ik dus ook die drakenkracht heb en een fikse portie rauwe humor, niet te vergeten. Ik voel me in het geheel niet thuis in een groep hsp-ers! Maar ik weet wel vaak wat anderen denken of voelen. Daar heb ik geen last van.

Maar als je er nou wél horendol van wordt en een knop zoekt, dan is het anders. Er ís geen knop, want óf je bent hooggevoelig óf je bent het niet. Alleen is hooggevoeligheid geen karaktertrek. Het is een uitvergrote functie van je rechter hersenhelft, die eigenlijk min of meer opgeblazen is. Ik moet er denk ik bij zeggen dat ik enigszins de neiging heb om te overdrijven. In mijn vaderland Griekenland is dat heel normaal en snapt iedereen dat, maar hier moet ik dat altijd even uitleggen. Ik bedoel dus niet dat je rechter hersenhelft niet goed is, maar wel dat hij toch wel wat overuren maakt, eigenlijk. Je hebt hem in feite te hard aanstaan en daardoor vangt hij letterlijk álles op.

Je kunt daar nou wel steeds van die dweilen-met-de-kraan-open-trucs voor vinden. Ja dat kan: jezelf proberen af te sluiten en daar héél hard op oefenen, héél lang onder de douche staan, speciale voeding gebruiken enzovoort. Daar word je supergefrustreerd van, want alles werkt maar heel even of helemaal niet zelfs. Wat je eigenlijk moet doen, dat is je rechter hersenhelft rustiger laten draaien.

Vergelijk je hoofd maar eens met zo’n wifi-antenne. Die dingen staan heel hard aan, waardoor je de straling goed opvangt. Als je gevoelig bent. Als zo’n ding nou van jou was, zou je hem toch wat zachter zetten, toch? Net als je stereo die ook zachter kan. Op je hoofd zit dan wel geen knop, maar je kunt wel iets anders doen om echt rust te krijgen in je hoofd én in je leven. Als je rust in je hoofd weet te creëren, ben je weer een stukje verder de kapitein over je leven immers!

Je hoeft maar één ding te doen om rust te krijgen: helemaal voor de volle 100% de beslissing nemen dat jij nu zelf baas in eigen hoofd bent. Dat JIJ bepaalt wat je opvangt uit je omgeving, dat je nu gewoon naar harde muziek kunt luisteren, naar een bijeenkomst kunt gaan waar veel mensen komen en het leven weer aan kunt in z’n algemeenheid. En dat je d’r ook plezier aan hebt, verdrie zeg!

lijken op een elfje
lijken op een elfje

Je hoeft niet leren om te gaan met een te hard werkende rechter hersenhelft. Nee, je hebt twéé hersenhelften en de linker is óók uiterst nuttig. Wist je dat humor in je linker hersenhelft zit? Jaaaa, ik weet dat je denkt: die kouwe logica, die moet ik niet. Laat mij maar lekker zo’n beetje zweven, dan lijk ik op een elfje. Maar wat wil je nou liever? Lijken op een elfje, maar er nooit eens van genieten of ook een beetje grappig zijn en wél genieten van het leven? Je artisticiteit raak je niet kwijt hoor, als die bij je hoort. Ik ben ook hartstikke artistiek, maar ik hou ook van vierkante logica. En ik vind mensen die altijd zo bezig zijn met hun rechter hersenhelft vaak van die toverkollen. Eerlijk hoor!

glimlachvrouwAls je iets meer in het centrum zit van wie je hé-le-maal bent, kun je alles beter van een afstandje bekijken. Dan moet je soms om jezelf lachen en ook om allerlei andere dingen wel, eigenlijk. Kijk deze vrouw hiernaast nou eens. Die zit meer in het centrum van wie ze is. Ze heeft dat engelachtige, maar staat ook midden in het leven. Als je die rechterkant van je hoofd een beetje tot de orde roept en niet bang bent om afstand te nemen van die gigantische antenne die je erop hebt gezet (of misschien heeft iemand anders dat wel voor je gedaan), word je ongeveer zo. Zelf vind ik het niet slecht en nee, ik ben dat niet zelf toen ik nog jong was! 🙂 .

Trouwens voor mannen heb ik ook nog een voorbeeld. Youp van ‘t Hek. Hartstikke gevoelig, maar hij heeft ook die draak in zich en heerlijke rauwe humor. Hier is hij even voor je:

 

©Sophia Vassiliou 2016

Twitter: @sophyvass   –   facebook/sophyvass   –   LinkedIn

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, die vrij van copyright zijn, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn weblog en website aanwezig zijn.

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction