Hoofd statistiek schuldig aan enorme crisis!

Andreas Georgiou

Moet je kijken wat ik op het nieuws lees vandaag: in mijn vaderland Griekenland wordt één man schuldig gehouden aan de hele crisis in ons land. Andreas Georgiou, het hoofd van het statistisch bureau van Griekenland. Daarover gaan we vandaag eens even brainstormen. Kom je ook meedoen?

Nu moet ik eerlijk zeggen dat er altijd crisis is bij ons, maar de laatste jaren loopt het echt de spuigaten uit. Vanaf 2009 is het eigenlijk zo dat die megaleningen bij de Europese Bank zijn begonnen. Alleen … hij werd pas hoofd van dat statistische bureau in 2010 en wat Andreas Georgiou heeft gedaan, dat is de puinzooi van zijn voorganger opruimen.

Lees het artikel maar eens en zie hoe justitie zich in iemand kan vastbijten om die als zondebok aan te wijzen voor de meest belachelijke zaken. Hier staat het.

En verder: hoe kun je ooit één persoon aanwijzen als schuldige voor een economische crisis van gigantisch formaat in een heel land??? Heeft er verder niemand iets verkeerd gedaan dan? Dat maak je mij niet wijs en ik vermoed jou ook niet. Het is een ingewikkeld verhaal, die crisis, dat vele facetten kent en vele stukjes waarheid.

Paar kleine voorbeeldjes: het land ligt al tientallen jaren op de veiling. Alle staatsbedrijven zijn verkocht aan grote buitenlandse concerns. Uiteraard was de Griekse bevolking daar woedend over. Ik heb zelf ook nog meegelopen in protestdemonstraties tegen de uitverkoop van ons land. Eilanden worden gewoon verkocht aan buitenlandse miljardairs, waaronder de koning en koningin van Nederland, die zich niet schamen dat ze daar een heel eiland bezitten. Als ik Willem-Alexander was (of Máxima, iets gemakkelijker misschien als vrouw), dan had ik dat eiland gekocht en aan Griekenland teruggegeven. Dát is nog eens elkaar steunen! Maar ja, rijkelui he …

Mensen konden het niet langer verdragen dat ze altijd maar arm waren. Ze wilden ook mobiele telefoons, i-pads, laptops, degelijk internet, een leuke auto, een eigen huis … net als de andere Europeanen gewoon van hun salaris kunnen betalen. In Griekenland is het leven duurder dan hier, maar ligt het minimum salaris – en dat krijg je voor 80% van de banen – ergens rond de €800,00. Daar kun je toch onmogelijk van leven?? Zelfs als je met z’n tweeën werkt, overleef je maar nauwelijks en wat als je nou geen partner hebt? Om met een gezin te kunnen leven, hebben vaders vaak wel drie banen en moeders moeten ook fulltime werken, vanaf 40 dagen na de geboorte van hun baby! Vind je dat nou leven? En dan zeggen Nederlanders dat we lui zijn. Dacht het niet …

Dus mensen namen massaal creditcards en leegden die met aankopen. Natuurlijk kun je zeggen dat we materialisten zijn, maar in Nederland zitten de mensen ook massaal aan de leningen om exact dezelfde reden: ze willen léven! Het is misschien niet zo slim om het zo aan te pakken door jezelf bankroet te kopen, maar ik ben wel van mening – puur mijn mening hoor – dat iedereen recht heeft op een mooi leven. Héél eerlijk gezegd vind ik dat een paar leuke spullen daar gewoon bij horen. Dat je op vakantie kunt, een fijn huis hebt, wat moderne technologie, een beetje normale kleding … Het was eigenlijk een soort opstand van de Grieken om die creditcards te gaan gebruiken.

De overheid kreeg het niet gedaan om de corruptie enigszins in bedwang te houden en dat komt, doordat het ambtelijke apparaat te groot is. Doordat personeel in bijvoorbeeld ziekenhuizen te weinig salaris krijgt en bij gaat beunhazen in een eigen praktijkie. Docenten aan de universiteit idem dito. Betaal ze dan wat meer en trek minder naar jezelf toe! Laat mensen niet 35 jaar werken, maar tot hun 65e jaar. Ik noem gewoon maar wat voorbeelden. En dan die elite! Hoe je die moet aanpakken, weet ik niet precies, maar Vladimir Poetin kreeg het voor een groot deel voor elkaar. Het kán dus.

Ook in Griekenland was het ooit onder controle: je mocht wel emigreren tijdens de dictatuur van Papadopoulos in de jaren ’60 en ’70, maar je geld bleef achter in Griekenland. Niet het beste idee misschien, maar het was beter dan helemaal niets doen. Vind ik hoor! Als iets heel erg moeilijk is, maak je gewoon fouten, terwijl je probeert de boel in de hand te krijgen. Als het uiteindelijk maar lukt en je niet te veel slachtoffers maakt. En in Griekenland zijn alle bijna 11 miljoen inwoners al honderden jaren de dupe van de aanhoudende crisis.

Misschien is het wel een idee dat onze regering van die kleine onbewoonde eilandjes te koop aanbiedt, maar dat je dat eiland dan niet ownt. Dat je er een aantal weken per jaar gratis op vakantie mag als je het koopt, maar verder blijft het eiland eigendom van de Griekse staat. En mag iederéén er komen. Je moet er dan bijvoorbeeld een hotel op zetten ofzo of een camping. Of een andere leuke attractie, waarvan de winst gedeeld wordt onder de regering en jou als kopert. Ik vind het wel een verlicht idee en verzin het zo eventjes. Dus als jij er ook eens over nadenkt, weet je vast nog wel iets veel beters en zo komen we eruit.

Maar zet je ideeën neer in een reactie he! Ja, op artikelen moet je reageren, zo hoort dat 🙂 . Daar houwen artikelen van en ook van vijf sterren en duimpjes! Ik wens je een fijne dag! Nog even een bommetje fijne Griekse muziek krijg je. Yorgos Dalaras zingt Ο ουρανός φεύγει βαρύς (de hemel gaat zwaar weg, met medeneming van mijn dromen). Geschreven door Stavros Kouyoumtzís:

 

©Sophia Vassiliou 2016

Twitter: @sophyvass   –   Facebook   –   LinkedIn

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, die vrij van copyright zijn, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn weblog en website aanwezig zijn.

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction