Een dyslectisch leven en hoe je eraf komt

Dyslexie. Sinds een paar dagen opeens weer hot item, omdat een groep wetenschappers ontdekt heeft en nu claimt dat de aandoening – in zichzelf al lastig genoeg – door slecht onderwijs wordt veroorzaakt. Iedereen schrijft erover en ik kom nog een keer vertellen wat ik daarnaast zie, wanneer ik helderziend kijk. Vanuit mijn perspectief kan ik beter zien wat er precies is, al worden ook voor mijn oog soms dingen verborgen. Bovendien gaat het er uiteindelijk om dat je ervan geneest en daar ben ik voor.

Als je dyslectisch bent, heb je moeite met het leren van taal en soms ook rekenen. Grammaticaregels in een buitenlandse taal kun je moeilijk automatiseren en dus gebruiken. Je leert ze voor een proefwerk en daarna vergeet je ze gelijk. Hetzelfde met woorden en klanken. Dyslectische mensen schrijven soms 84 in plaats van 48, ze schrijven een 6 in plaats van een 9 en letters en zinnen zien ze soms dansen. Kan heel gezellig zijn, maar als het de vragen van een belangrijk examen zijn of een brief van de gemeente, wil je toch liever dat ze eventjes kappen met dat geswing.

Het leuke van helderziend kijken is dat je kleine dingetjes groter kunt maken. Dan zie je beter wat er aan de hand is dan dat je met sensoren van buitenaf moet meten wat er gebeurt. Wat ik dus zie, dat is dat mensen die last van dyslexie hebben, bijna of helemaal geen verbindingen tussen hersencellen hebben in bepaalde gedeeltes van hun hersenen. Inderdaad in de linker hersenhelft, daar waar je taal en rekenen leert – logisch, maar ik zie het dus ook.

Neuronetwerken

Verbindingen tussen hersencellen worden neuronetwerken (zie plaatje bovendit artikel) genoemd en die zijn belangrijk om te hebben. Daar word je specialist van! Alle cellen zijn met elkaar verbonden door van die minidraadjes, zoals je hier links ziet. Groepen cellen zijn ook weer verbonden met andere groepen cellen en door heel veel over een onderwerp dat je interesseert, te lezen of te horen, gaan je cellen dit soort draadjes naar elkaar uitgooien. Na een tijdje ben je dan specialist op dat gebied en komen er mensen naar je toe om van jouw expertise gebruik te maken.

Bij dyslectische mensen worden die verbindingen, die neuronetwerken, niet gemakkelijk gevormd. Daardoor kunnen ze bijvoorbeeld grammaticaregels in een taal niet goed toepassen en vergeten ze woorden. Daardoor maken ze fouten in rekensommen, lezen ze tergend langzaam en maken ze vaak spellingsfouten. Of ze schrijven getallen verkeerd om. Dan heb je ook weer pech met het Nederlands natuurlijk. In iedere ‘normale’ taal zeggen mensen veertig-en-drie en dan weet je dat je eerst een 4 schrijft en dan een 3. In het Arabisch schijnt het net zo omgekeerd te werken als in het Nederlands. Toch hoort je brein dit aan te kunnen!

Het feit dat je brein niet veel neuronetwerken aanmaakt, is in feite geen oorzaak, maar een defect. En voor een defect is een oorzaak! Dus we gaan nu naar de échte oorzaak van dyslexie: tekort aan calcium met zetmeel. Als je mijn stukken vaker leest, weet je dat de mineralen en vitaminen die we kennen, slechts onderdelen zijn van een volledig mineraal. De wetenschap kent een paar combinaties, maar denkt verder alleen maar in scheikunde.

Zo antwoordde de arts waar ik laatst was en tegen wie ik zei dat kwik bij jodium hoort, verbaasd: “Kwik reageert niet met jodium hoor, maar met selenium”. Ik er tegenin: “Daar gaat het niet om. Het maakt onderdeel uit van jodium, ik kan er ook niets aan doen”. De arts werd er geïrriteerd van, dat ik iets beter zou weten dan hij en veranderde gezwind van onderwerp. Het gaat er bij de juiste combinaties niet om wat met wat reageert. Juist niet zelfs, want als het samen een mineraal moet vormen, moet het niet in elkaar opgaan, maar samen mooi werk doen in je lijf. Eens?

Zetmeel is één van de substofjes die bij calcium horen en deze combinatie doet iets: verbindingen tussen cellen bewerkstelligen. In je hele lichaam. Als je te weinig calcium-met-zetmeel hebt, hoef je dus niet gelijk dyslectisch te worden: als het tekort zich in je been bevindt, krijg je daar klachten, om maar een voorbeeld te noemen. Spataderen misschien. Je zenuwstelsel werkt op calcium en als je zenuwen in dat ene stuk hersenen waar dyslexie zich afspeelt, verstopt zitten, dan krijg je daar een calciumtekort met als gevolg dat je moeite hebt met rekenen en taal. Dat is hoe het werkt.

De verstopping heeft uiteraard ook weer een oorzaak en díe, lieve lezer, die kan verschillen! Tegenwoordig valt me op dat alles wat wij vroeger bijvoorbeeld in de vierde klas (groep 6) leerden, nu in groep 5 wordt behandeld: bijna alles gebeurt een jaar eerder dan vroeger en daardoor moeten de kinderbreintjes er harder aan trekken om het te volgen. Hun ontwikkeling is er vaak op die jonge leeftijd nog niet aan toe. Ze moeten bijvoorbeeld in een paar maanden leren lezen en schrijven, terwijl wij daar het hele jaar de tijd voor kregen in groep 3.

Dus ja: incapabel onderwijs draagt bij aan dyslexie. Er moet heel erg veel activiteit in je zenuwbanen zijn om de lessen te kunnen bijbenen en daardoor wordt er veel calcium vervoerd. Dat kan opstoppingen veroorzaken, laat ik het zo maar zeggen. Bij kinderen met een hoog IQ kunnen de zenuwbanen een sluipweggetje nemen via een andere verbinding met dezelfde cel(lengroep), maar anders is er al gauw file op de snelwegen tussen cellen.

De andere oorzaak is inderdaad genetisch, zoals wel wordt gesuggereerd. Als één van je ouders dyslexie heeft of allebei, heb jij er meer kans op dat je het ook krijgt. Het is jammer, maar helaas wel waar.

Oplossing

pleeontstoppert

Nu kun je een fles w.c.-ontstopper kopen en die leegdrinken, maar ik weet niet of de rest van je lichaam daar zo blij mee zal zijn. Ik heb nog wel een handiger idee voor je van een plant die ontstopt: eucalyptus! In toiletmiddelen zit soms een beetje eucalyptus en in verkoudheidsmiddeltjes ook. Dat klopt, want eucalyptus ontstopt. En wel je zenuwen. Iets anders ontstopt het nou weer niet, maar tegen dyslexie is het krèk wat je nodig hebt.

Nu is het niet zo dat je, als je een paar weekjes dagelijks een kopje eucalyptusthee maakt of de olie ervan in je geurbrander stopt, niet meer dyslectisch bent. Misschien komen we ooit nog weer eens op het punt waarop dat toereikend is, maar voorlopig zijn nog niet zover.

Het is gewoon zo – of je dat nu leuk vindt of niet – dat mensen elkaar van alles hebben toegewenst wat niet echt charmant was en daar krachten op hebben gezet. “Ik zal jou eens even dit of dat leren”: dat soort dingen. Bovendien konden meer mensen dan gewenst was, hun eigen sores op een ander afschuiven. Zij konden niet rekenen of schrijven en schoven dat dan eventjes af. Je kent toch wel van die types, die bij een beetje hoofdpijn gelijk beginnen van: “Éven mijn hoofdpijn wegsturen hoor!”. Hup concentreren ze zich ergens op en een halve minuut later is de pijn verdwenen. Eh ja bij hén wel ja, maar dan heeft iemand anders dus hoofdpijn.

Eucalyptus ontstopt!

Helaas konden ze dit ook met zoiets groots als dyslexie. En daar heb je dan gelijk je uitleg over waarom dyslexie (en welke klacht eigenlijk niet?) zo moeilijk te diagnosticeren is: het kan heel goed zijn dat jouw hersencellen best genoeg calcium hebben en dat iemand anders eigenlijk die dyslexie heeft. In zo’n geval is het heel moeilijk om de kwaal bij jou op te sporen. In feite heb je hem immers niet! Kijk maar eens naar ál die mensen die allemaal ziektes en klachten hebben, die nooit gevonden worden. “Tussen je oren!”, schettert je dokter dan, maar ik zeg: “Mogelijk afgeschoven door een ander!”.

Als iemand zoiets bij je gedaan heeft, zie ik diegene bij je, in je of rondom je zitten. Ik pluk de persoon weg en daarna waarschijnlijk nog een paar tientallen en dan gaat het al beter met je. Hoeveel stoorzenders er bij je zitten, weet ik niet van tevoren en ik kan ze ook niet in één keer allemaal zien. Ze zitten allemaal in aparte ruimtes, een soort zakjes eigenlijk en die kan ik niet allemaal tegelijk zien. Vaak zitten ze ook achter je of onder je en komt de volgende eraan, zodra ik er één weg heb en opgeruimd.

Doe je dit allemaal niet, dan zul je altijd dyslectisch blijven. Die mensen hebben immers van hun aardse ikje opdracht gekregen om jou lastig te vallen en … orders zijn orders!

Conclusie

Tegenwoordig is het niet hip om verklaringen die niet ‘wetenschappelijk’ zijn onderbouwd, aan te wenden om te genezen. Daar breng ik tegenin dat empirische bevindingen ook wetenschappelijk kunnen zijn. Empirisch komt van het Griekse woord εμπειρία (empiría) en het betekent ervaring. Een ooggetuigenverslag is bijvoorbeeld empirisch bewijs. En dat is precies wat ik lever: ooggetuigenverslagen, direct van bovenaf bezien en wel degelijk bewijs.

Het is prima om dingen te onderzoeken op de manier die tegenwoordig als wetenschappelijk wordt aangeduid. Je moet echter niet doordraven in het belang van chemie en natuurkunde. Die hebben net als al het andere ook hun grenzen. Nou, je ziet het al: we kunnen de volledige mineralen niet meer bij elkaar vinden, doordat mensen heilig geloven in scheikunde. Zo staat wetenschap het vinden van de waarheid in de weg!

Als je dat niet accepteert, moet je nog tientallen jaren wachten totdat eindelijk een keer gevonden is wat die dyslexie nou precies veroorzaakt. Terwijl ik het zo voor je kan zien! Bovendien weet ik dan ook gelijk de oplossing, wat bést handig is. Als je een klacht hebt, wil je toch dat die overgaat?

©Sophia Vassiliou 2016
onder andere eerstegraads docent meerdere talen

Twitter: @sophyvass   –   Facebook   –   LinkedIn

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, die vrij van copyright zijn, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn weblog en website aanwezig zijn.

2 Comments

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction