Een beetje psychiatrie van bovenaf bekeken

Zo ziet een lichtlichaam er zo ongeveer uit. Zonder al dat licht en die poespas eromheen!

Dan zal ik nu wel weer de vereniging van psychiaters tegen me in het harnas krijgen :-). Toch vind ik dat we met z’n allen gewoon moeten weten hoe het komt dat mensen psychisch hun evenwicht kwijtraken. Dat kún je niet weten zonder dat je niet alleen helderziend bent en/of medium, maar ook een nadenkende mens.

Mensen die een min of meer werkende intuïtie hebben, voelen altijd van alles of ‘weten’ opeens iets. Ja, dat ken ik inmiddels ook, want mijn rechter hersenhelft begint immers weer in actie te komen de laatste jaren. Maar één van de eerste dingen die ík leerde toen ik begon met healings geven (lang voordat ik mijn praktijk begon), was dat je het meestal verkeerd voelt of weet. Je voelt een of ander ‘ding’ dat in iemand zit en dan meen je te weten wat het is. Nou, waarom dat zo is, weet ik allemaal niet hoor. Die mensen die zulke dingen in je deponeren, denken zo heel anders dan ik, dat ik ze niet kan volgen. Maar die willen blijkbaar niet dat degene die het er weer uithaalt, weet waar het voor is geweest, dus wat het ding bij die persoon in de war heeft zitten gooien. Laten we het daar maar even op houden, totdat we meer weten, okee?

Ik dacht in het begin ook dat ik de wijsheid in pacht had, want dat is wat je voelt, wanneer die rechterkant van je harses het opeens gaat doen. Dat is de functie ervan: alles groot maken. In je rechter hersenhelft vormen zich immers ideeën en als je niet groots bent, krijg je geen grootse ideeën. Dus heeft die hersenhelft een vergrotende werking. Vervolgens gaat je pasgeboren idee razendsnel naar je linker hersenhelft, waar het onmiddellijk gekrompen wordt tot normale proporties. Het idee wordt gewogen en gemeten, aan alle kanten geanalyseerd en gekeurd. Indien goedgekeurd, gaan beide hersenhelften tegelijk werken om verbanden te zoeken met andere ideeën en met de werkelijkheid waar het in moet passen en om het uit te voeren. Dat is even in een notedop hoe het krijgen van een idee werkt in je hersenen.

Ontbrekende delen

Het limbische systeem vervult enigszins de werking van de ‘geest’ (zie verderop)

Maar als iemand het psychisch niet meer ziet zitten, gebeuren er niet alleen maar in zijn of haar hersenen allerlei ‘dingen’. Je karakter zit bijvoorbeeld grotendeels in je DNA opgesloten, om maar een voorbeeld te noemen. Je gevoel zit in je hart en in je onderbuik, nog zo’n voorbeeld. Bovendien zijn we niet alleen maar een fysiek lichaam. Iedereen weet dat er in ons fysieke lichaam gewoon dingen ontbreken. Een ziel bijvoorbeeld en een hart waar je echt mee kunt voelen. Een geest ontbreekt er ook. Het wordt wel wat gecompenseerd door het limbische systeem, dat een klein deel van je hersenen beslaat, maar helemaal kun je niet alles verklaren wat er gebeurt.

Dus of je het nou leuk vindt of niet, je zult toch echt de fijnstoffelijke wereld in moeten om uit te vissen hoe alles echt werkt. Als je dat goed doet, je niet laat ringeloren door wat je zomaar voelt of weet en logisch blijft nadenken over iedere stap en alles blijft analyseren, kom je er wel achter. Dat is wat ik voor je gedaan heb en ik weet nog lang niet alles, maar wel voldoende om een heleboel geestesziektes te kunnen doorgronden en uit te leggen. Wat er híer in je fysieke lichaam gebeurt, is voer voor psychiaters en psychologen, maar het vanuit hier onzichtbare deel lost de rest van de vraagstukken op en helpt ziektes echt genezen. Je moet beide delen bijeenbrengen om te genezen.

In de etherische wereld vind je je etherische lichaam en als je nog verder zoekt, ook je lichtlichaam. Dat is een engelenlichaam met een andere anatomie dan je aardse lichaam. In dat lichaam zit je ziel in je borst, in plaats van een thymusklier, om een voorbeeld te noemen. Je ziel dat is je persoonlijkheid. Je hart is er een bolvormige ruimte waar vrouwen ook hun kinderen in krijgen. Een baarmoeder met toebehoren heb je daar dus niet. Seksueel contact is daar liefde en geen lust. En ook niet iets om kinderen te krijgen, want dat gaat anders. Bloed heb je eveneens niet in dat lichaam, alleen lymfevaten en in je hoofd heb je nog een orgaan, dat ‘geest’ heeft. Het is ook een bol en dat is je wilskracht. Als je de anatomie van dit lichaam kent – en ik ken die – dan snap je hoe alles hier op aarde in malkander steekt.

Jij en je alter ego

Lilith, een gestoorde vrouw uit de oudheid, die begon met tempelprostitutie

Ik heb al vaak verteld dat er in iedereen die hier op aarde geboren wordt, nog een tweede persoon zit. Die zit er al in voordat jij erbij komt en gaat met jou vechten om wie er de baas wordt in je leven. Die tweede persoon is kwaadaardig en … omdat die bij jou zit, kan die niet ook nog in zijn of haar eigen lichaam zitten. Vat je die? Dus in die persoon zelf zit ook weer een ander en ga zo maar door. Alles loopt door elkaar en dat is zo gekomen door die tempelprostitutie uit de oudheid. Doordat je ritueel (satanisch) verkracht wordt, raak je delen van jezelf kwijt, gaat er opeens een andere bobo in je zitten en zit jij elders enzovoort. Verder wil ik hier niet op ingaan, want anders kan ik er wel een boek over schrijven en dat is nu even niet de bedoeling. Misschien later, wie weet! We zijn het aan het rechtzetten nu, dus een studieboek hoef ik er niet over te schrijven. Áls ik het doe, wordt het een komedie om later nog eens terug te kijken op de gekte van de tijden waarin we geleefd hebben.

Je pijnappelklier: zo klein, maar zo belangrijk

Enfin. Je hebt dus een gevecht tussen jou en Mister of Mrs. X. Die ander laat jou nare dingen meemaken, waardoor je getraumatiseerd raakt, verdrietig, gechoqueerd en dat soort gevoelens. Iedere keer dat je flink schrikt, maak je jezelf even klein en dan pusht hij (ik hou het even op ‘hij’ voor het gemak) zichzelf een stukje verder in jouw lichaam en je hersenen. Als je mijn vertelsels vaker hebt gelezen, weet je dat de Ultieme Plek voor deze malloten je pijnappelklier is. Dat is de beslismevrouw van jou, de algemeen directeur van je bedrijf of anders de staf die veel besluiten neemt.

Alle actie in je lijf en je hersenen wordt geïnitieerd door een puls in je pijnappelklier. Die geeft je hypofyse een duw en zegt: “Kom op, breng eens wat serotonine! Dan gaan we wat doen”. Dan naar je kruin om dopamine te halen en hup je zenuwbanen in om het aan je organen die iets moeten gaan doen, te melden. Als nu die andere persoon de macht krijgt over je pijnappelklier, kan die de hele boel in de war maken. Hij zorgt bijvoorbeeld dat je maag geen impuls krijgt om te gaan verteren, nadat je gegeten hebt. “Puh”, denkt je maag dan lui, “ik ga werken zeg, als ik ook een uitkering kan krijgen!”. En zo krijgen meer onderdelen van jou geen of geen goede impulsen om iets te doen en word je ziek. Dat is één oorzaak waardoor je ziek kunt worden.

Waar je wél aan moet denken, dat is dat dit allemaal op het fijnstoffelijke, het etherische vlak gebeurt. Om hier fysiek, dus hier in je aardse kloffie, last van te krijgen, moet je voor sommige dingen een shock krijgen en voor andere moet het gewoon een tijd duren. Weer andere gebeuren wel meteen of helemaal nooit. Ik heb een heleboel ziektes-in-spé gevonden bij anderen en ook bij mezelf. Die kunnen ooit geactiveerd worden, maar het hoeft niet.

Wat er in ieder geval wél gebeurt, is dat er verwarring binnenin jou optreedt wanneer iemand anders de baas over je is. Bij iedereen is dit zo geweest, heb ik begrepen. Ik was de enige bij wie mijn pijnappelklier net niet helemaal bezet was. Ik heb mijn alter ego – het mens dat er bij mij ook nog in zat – wel gevonden en ze zat al heel hoog in mijn pijnappelklier. Was er nét niet de baas over, het scheelde een haar. Dus ik weet niet precies hoe het voelt als een ander de baas is, maar ik weet wel dat je karakter dan een beetje gemengd is met dat van die andere persoon. Dat is de reden waardoor je soms op een manier reageert, die je eigenlijk niet kent van jezelf.

Nu neemt die persoon niet alleen je pijnappelklier over, maar ook andere delen van je hersenen, organen, bloedvaten en je kunt het zo gek niet verzinnen of je vindt die persoon erin. Negatieve mensen zijn namelijk ontzettend in stukken geraakt, doordat zij zichzelf ritueel lieten verkrachten. Je kunt gewoon duizenden malen dezelfde persoon zien, iedere keer weer in jou, maar op een andere plek. Afhankelijk van hoe vaak zo’n pief er bij je in zit en hoe erg het is gesteld, ben je nog redelijk tot enigszins jezelf.

Volgend niveau: deze andere persoon is in veel gevallen iemand uit je omgeving. Niet altijd, want ik heb ook wel gezien dat iemand als alter ego een of andere beroemde persoon had of iemand die heel ergens anders woonde. Maar vaak gebeurt dat wel en anders is die persoon wel in een vorig leven in je omgeving geweest. Trauma’s neem je niet mee uit vorige levens, maar dit gevecht met dat alter ego wel. Die gaat er niet uit na je aardse leven en doordat dit duizenden jaren heeft geduurd, zijn er niet veel mensen meer over, die nog in redelijke mate zichzelf zijn.

Deze tweede persoon kan zijn eigen rotzooi op jou afschuiven, doordat er in hem immers ook weer een ander zit. Als die persoon nou een maagziekte heeft, dan krijg jij die bijvoorbeeld. Dan moet er wel heel wat gebeuren, omdat dit dus allemaal op het fijnstoffelijke niveau voorvalt en jij fysiek bent. Om ziek te worden, moet je mineralen missen of er een tekort aan hebben. Dat plus stress is de basis van iedere ziekte. En vaak is er, zoals ik net al zei, een shock nodig om een ziekte ook echt te krijgen.

Jekyll en Hyde in je

Is deze persoon geestesziek, dan kun jij ook die ziekte krijgen. Dan word je instabiel, depressief en afhankelijk van wat je alter ego allemaal mankeert, kun jij daar ook een klap van meekrijgen. Heeft diegene ADHD, dan schuift hij zijn wanordelijkheid op jou af en als dat maar lang genoeg gebeurt, dan krijg jij ook ADHD, ADD of zelfs Borderline, want dat zijn verschillende degradaties van dezelfde ziekte. Het heeft met een geknoei met serotonine en dopamine te maken. Dat heb ik ergens anders ooit uitgelegd en als ik geluk heb, krijg ik dat artikel ooit weer terug. Mijn website is immers gehackt en er zat een Trojaans peerd in, dat mijn artikelen opvrat.

Als het nu echt helemaal oorlog wordt tussen jou en die andere persoon in je, dan kun je schizofreen worden. Dan moet er echt wat gebeuren, ook in je normale aardse leven, maar als je schizofreen bent, maak je eigenlijk steeds mee dat er twee personen jou willen zijn. Ze zijn allebei half de baas over je pijnappelklier en eigenlijk betekent het dat jijzelf gigantisch hard de strijd aangaat met dat alter ego, die vreemde indringer in je. Net als dat koorts een strijd betekent van jouw lever tegen vreemde bacteriën en andere troep die je lichaam binnengekomen is, betekent schizofrenie dat je in gevecht bent met een indringer in je geest.

Hoe je er weer af komt

Nu kan ik allerlei geestesziektes bij langs gaan, maar ik denk dat de werking globaal wel duidelijk is. Je kunt mensen een heel stuk vooruit helpen met kennis uit de boeken, want al die etherische alter ego’s – en vaak nog wel veel meer figuren die zich in je genesteld hebben – hebben zich ook aan je vastgeklampt met een wens. “Ik zal nu nooit meer last van dit-of-dat hebben, want dat krijgt een ander nu”. Zoiets hebben ze gezegd en aangezien ze jouw alter ego zijn, mag jij dat ‘dit-of-dat’ dan hebben. Jij blij. Als je nou het juiste woord vindt, dat ze toen gezegd hebben, gaat die persoon eruit en heb je een heel klein stukje genezing bereikt.

Dus gesprekstherapie is een ontzettend goed hulpmiddel bij alle ziektes van de geest en ook lichamelijke ziektes trouwens. Alleen zitten er vaak nogal veel kopieën van zo’n zelfde gek bij je en sommige zitten vastgeplamuurd met codes, kleurensloten, cijfertjescodes of ze zitten overal en ergens aan vast. Die moet je losmaken door die bovenwereld in te gaan en daar de hele zooi los te knopen. Anders doe je jaren over één zo’n boef.

Dat is waarom we niet genezen: de enige die de bovenwereld in kan om dit snel los te maken, wordt voor gek verklaard en kan niet harder werken. De anderen denken allemaal dat ze zélf de wijsheid in pacht hebben en dat ze het beter kunnen dan ik. Wás het maar zo! Van mij mag je het doen hoor. Ik hoef die bovenwereld niet. Het is er donker, naargeestig en het is vreselijk werk om al die malloten los te knopen. Zelfs bollen pellen is leuker werk.

Ik doe liever ander werk, maar het is nodig ja … Dus ik geef gewoon weer healings van nu af aan. En laat niemand het wagen om me in de weg te zitten, want dan ga ik die persoon eens even in de weg zitten. Kijken hoe leuk dat is. Dit was dus een grapje.

Even nog voordat je denkt: oh Sophia lost het allemaal wel eventjes op! Nee, ziektes genezen – of die nou geestelijk of lichamelijk zijn, dat maakt niet uit – is niet zo simpel. Je kunt alleen maar iedere keer een stapje voorwaarts zetten. Ik doe de bovenboel, een arts doet de benedenboel en jij doet de binnenboel zogezeid. Stop nooit zomaar met farmaceutische medicijnen omdat je iets van mij leest. Ik zeg dit niet omdat de kwakjes nog altijd achter me aanzitten, maar omdat het gewoon zo is.

De reguliere medische wereld doet iets waar ik niet zo erg van hou: steeds kleinere stofjes uit mineralen halen. Je kunt beter het hele mineraal nemen en dat zit NIET in pillen, maar alleen in voeding en kruiden. Maar in veel gevallen heb je van een bepaald stukje van een mineraal gewoon even meer nodig dan van de rest ervan. Wat dan verstandig is, is dat je iets eet waar de rest ook in zit, zodat je minder last van bijwerkingen hebt en toch ook baat bij die medicijnen.

Even als voorbeeld: rood met wit maakt roze. Maar je kunt lichtroze willen of donkerroze. Bij het eerste heb je meer wit nodig en bij het tweede meer rood. Dat is dus wat pillen doen: je meer wit of rood geven. En jij kunt dan iets eten waar dat hele roze in zit (het hele mineraal), zodat je minder last hebt en toch geneest of je in ieder geval een stuk beter voelt. Alleen natuurmiddelen nemen en dan pijn hebben is toch ook niet wat je wilt?

Denk er wel even om dat ‘healen’ niet alleen betekent dat ik de bovenwereld inga om daar van alles uit te graven. Voordat ik daar ook maar iets los krijg, moet het eerst losgepraat worden. Kracht zetten helpt immers niet als een deur op slot zit. Dan heb je een sleutel nodig en dat is waar ik die mediumgave voor heb. Ik weet wat ik moet zeggen en soms moet er een verhaal loskomen. Dat is niet zomaar even gebeurd, want álles zit op slot. Dat is hoe het werkt.

 

©Sophia Vassiliou 2016

Twitter: @sophyvass   –   Facebook   –   LinkedIn

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, die vrij van copyright zijn, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn weblog en website aanwezig zijn.

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction