De ene helende plant is de andere niet

Dit is bergamot, de sinaasappel uit de Earl Greythee

Ja, allicht: de ene helende plant is de andere niet. Toch zouden we een heel stuk beter kunnen genezen van werkelijk álle ziektes als de farmaceutische industrie en alle andere pillendraaiers dat eens doorhadden. Ik zit dit artikel nog even door te lezen en zie dat er geen grappen in staan. Oei da’s niet mijn stijl! Ik wist wel dat ik vette pijn had de laatste dagen, maar niet dat mijn humor zelfs kwijt was. Ik ga er gauw iets van maken.

Het ene ijzer is het andere niet. De ene vitamine B-complex is de andere ook niet. Iedere genezende plant – groente, vrucht, kruid, boom of wat dan ook – heeft één genezende kracht. Zo is een sinaasappel bijvoorbeeld genezend voor je cellen. Munt voor je longen. Een appel voor een slank silhouet en zo zijn er een stuk of 70 tot 80 helende planten, die allemaal één trucje kennen. Hoe dat komt, dát ga ik je in dit artikel uitleggen.

Zo werkt het

In een plant die níet genezend is, zitten geen voedingsstoffen. Dus geen mineralen, geen vitamines, niks. In ieder geval geen volledige en je weet inmiddels wel (denk ik) dat een plant niet echt geneest, als de mineralen er niet in hun geheel in zitten. Soja is bijvoorbeeld geen helende plant. Sperziebonen bevatten wél mineralen – vitamine B en vitamine B12 bijvoorbeeld – maar echt genezen doen ze niet. Dat is omdat ze geen taak hebben gekregen.

Tomaten zijn wél geneeskrachtig. Die zijn er om te ontgiften en ze werken veel beter dan gember, oneindig veel beter dan kurkuma of lijnzaad en ik heb een aantal mensen bij me gehad, die bepaalde ziektes niet gekregen hadden – hoewel er wel aanleg voor was – doordat ze zich een breuk aten aan tomaten. Of ziektes werden veel minder erg daardoor. Dat kan ook. Zelf heb ik dankzij de tomaten nooit reuma gekregen en volgens mij nog een paar ziektes, maar ik heb het allemaal niet eens meer onthouden, zoveel als het is.

Nu zitten in álle helende en alle enigszins helende planten mineralen. Ze zitten er állemaal in. Dus in een sinaasappel zit ook vitamine B, om maar een voorbeeld te noemen. Calcium, een klein beetje ijzer zelfs, echt alles zit erin. En ja, iedere voedingsstof is uiteindelijk een mineraal, zoals je ook al wel weet, denk ik. Ieder mineraal heeft een taak. Ja! Maar toch is bijvoorbeeld het calcium uit een sinaasappel werkzaam onder leiding van de vitamine C, die er de hoofdmoot van uitmaakt. Dat betekent dat het calcium uit een sinaasappel je cellen ondersteunt.

Het calcium uit een tomaat – daar zit een beetje van in – ondersteunt het ontgiften. In rozemarijn is calcium de grote baas en daar is de vitamine C weer het hulpje van het calcium. Iedere helende plant heeft één hoofdmineraal in zich en alle andere ondersteunen dat hoofdmineraal. Rozemarijn maakt je stevig en assertief. Alle mineralen in die plant zijn aan het werk om je net die paar haren op je tanden te bezorgen, dat je ze niet ziet, maar je wel lekker stevig staat.

Daarom heeft het niet echt veel zin om planten die niet helend zijn, uit elkaar te schroeven en er dan piepkleine ministofjes uit te trekken. Allicht zitten er wat stofjes in zo’n plant als soja. Zelfs in hennep zitten een boel vezels, zij het geen volledige. En in heroïne zitten ook wel weer stukjes borium. Maar als je dan toch bezig bent om mensen te helpen om écht beter te worden, waarom zou je dat borium dan niet uit een roos halen? Die gáát over borium. En nog beter: waarom gebruik je niet gewoon een hele roos, zodat je alle ondersteunende mineralen er ook bij hebt? Als de mensen nou eens zouden ophouden met zeggen dat ik maf ben en zouden samenwerken met mij, zou iedereen zich alleen al met dit stukje kennis een heel stuk beter voelen.

De volledige mineralen

In mijn ervaring heb je heel veel mineralen nodig om beter te worden. Wat de farmaceutische industrie doet, dat is niet mineralen en vitaminen chemisch namaken! Dat kan niet. Hoe moet je zoiets doen? Nee, ze halen het wel degelijk uit planten, alleen kennen ze die riedel van wat iedere plant precies doet, niet. Dus trekken ze vaak vitamine C uit een ananas, terwijl een ananas over kalium gaat. Dat helpt lang niet tegen iedere ziekte. En ze kennen de combinaties van welke secundaire stofjes er bij een hoofdmineraal horen, ook maar deels. Vervolgens doen ze een stof in een medicijn, die de vitamine oppompt: kristallijne cellulose. Dan is het net alsof je er een bult van binnenkrijgt, terwijl het medicijn toch goedkoop blijft. Maar kristallijne cellulose is óók weer onderdeel van een ander mineraal en dus werkt het niet echt.

Ik snap de manier van denken van onzelievepillendraaiers wel, maar het is beter als ze de juiste planten gebruiken in hun medicijnen en dat je dan via je voeding nog meer van die mineralen binnenkrijgt. Trouwens, tincturen zijn meestal niet zo heel duur om te maken. Dus als je mijn manier in je medicijnen integreert, ben je niet duurder uit.

Eigenlijk ben ik best benieuwd naar wat een wetenschapper te zien zou krijgen, als hij of zij alle deelstoffen van een bepaald mineraal en uit dezelfde plant ook nog, zou isoleren en dan in een testbakje bijeenbrengen. Of je dan zou kunnen zien en op hun manier bewijzen dat ik gelijk heb. Probleem is dat de wetenschap niet alle stofjes kan ontdekken in planten. Waarom weet ik eigenlijk niet. Misschien omdat ze niet altijd de juiste methode gebruiken om stoffen op te sporen. De enige informatie die ik daarover heb kunnen vinden, is dat vitamine C opgespoord wordt met behulp van kaliumjodaat. Dat kaliumjodaat ook jodium opspoort, weten ze geloof ik niet. Of dat betekent dat er per ongeluk ook jodium in een pot vitamine C zit, weet ik eigenlijk niet. Je kunt eens proberen of je katten of honden geen vlooien meer hebben, als je ze een pilletje door hun eten geeft.

Ik kan het met mijn helderziendheid zien en ook dan moet ik me enorm inspannen. Vaak moet ik meermalen ontzettend goed kijken om alles te zien te krijgen en zo is het op het fysieke vlak waarschijnlijk ook. Het is gewoon heel erg moeilijk om de waarheid te vinden, want er zijn duizenden jaren lang mensen geweest, die de macht hadden om die te verbergen. En die hebben erg hun best gedaan, dat merk je.

Een kunstmatige wereld

Nog even waarom die sojaboon niet geneeskrachtig is. Je weet uit de scheppingsverhalen die circuleren, dat er een andere wereld is geweest: de hof van Eden. Dat de aarde is gemaakt door iemand die zichzelf ‘god’ noemt en dat die hof van Eden door iedereen die daar woonde, is gemaakt. Neem je nu mijn informatie daarbij, dan weet je dat boze mens Eva uit dat bekende scheppingsverhaal (echte naam is Delilael) een eigen wereld wilde maken. Ze maakte van alles kapot uit die mooie hof en flanste daarmee het universum met één bewoonde planeet.

Ze keerde ook veel planten om, omdat ze een kwaadaardige wereld wilde hebben. Een sojaboon is een omgekeerde bruine boon. Een kokosnoot is een omgekeerde amandel, hennep is omgekeerd sint Janskruid, ijsbergsla is omgekeerde kropsla, kurkuma is omgekeerde rozemarijn, een papaver is een omgekeerde roos en stinkende gouwe ook trouwens. Weer op een andere manier omgekeerd, uiteraard. Als jij dus kokosvet wilt nemen om te genezen van ‘t een of ‘t ander of kurkuma, hennep of weet ik wat van deze planten, dan doe je gewoon iets wat niet heel erg slim is. Je kunt beter de goede versie van diezelfde plant nemen! Ik was enorm blij verrast toen ik Claudia de Breij hoorde fulmineren over superfoods, waar ze hartstikke ziek van geworden was. Ergens in de Oudejaarsconférence zegt ze het.

Andere planten en dieren enzovoort zijn niet omgekeerd, maar wel bewerkt. In de hof van Eden waren we immers een engel en hadden we een lichtlichaam dat rechtsom op 64.000 Hz roteerde. Planten en dieren hadden dat ook. Nou, ik kan er kort over gaan: hier roteren we officieel op 13 Hz (13 rondjes per seconde), maar dat geldt voor je etherische lichaam. Je fysieke lichaam roteert helemaal niet. Die Eva of Delilael heeft alles net zolang langzamer laten draaien totdat het stilstond en hard werd: fysiek, stoffelijk. Ze kon het niet eens zien vanuit die hof daarboven. Wat zij zag, was het etherische ‘lichaam’ dat iedereen en alles heeft naast dat harde fysieke. Ja, dat is wat we nu zijn! Tis niet veel, ik weet ut.

Door dat langzame draaien en zelfs stilstaan zijn stoffen uit elkaar geraakt. Dus alle stoffen die deel uitmaken van het mineraal vitamine C of het mineraal vitamine B12 (dat niet bij vitamine B hoort!), die zijn uit elkaar gevallen en doen allemaal hun kunstje in planten, dieren en in ons. Ik heb een aantal studies gevonden – en dus zijn er nog veel meer, want ik heb geen toegang tot alles en ook geen tijd om alles uit te zoeken – waaruit bleek dat bijvoorbeeld kalium en natrium beter bij elkaar genomen kunnen worden dan apart. Vitamine C in combinatie met een stofje dat quercetine heet, ook en zo zijn er nog wel meer.

Wat gebeurde, dat was dat door dat omkeren en bewerken van al die planten tijdens hun bewerking om ze hierheen te sturen, alles uiteenviel. Als je een lichtlichaam hebt, heb je bijvoorbeeld geen cellen: je hele lichaam bestaat uit één stuk. Er zijn wel organen, maar cellen niet en dus zijn er daar ook geen moleculen. Geen chemische wetten zoals elementen enzo. Als je nu alles langzaam laat roteren, valt het boeltje uit elkaar en krijg je mineralen, die ook nog eens in stukken zijn. Alle mineralen tezamen uit één plant, zijn feitelijk het helende hart van die plant. En iedere plant heeft een ander hart.

 

©Sophia Vassiliou 2016

Twitter: @sophyvass   –   Facebook   –   LinkedIn

Dit bericht mag vrijelijk gekopieerd worden, inclusief afbeeldingen, die vrij van copyright zijn, op voorwaarde dat mijn naam en een werkende link naar mijn weblog en website aanwezig zijn.

Geef gerust een leuke reactie / Please feel free to give a nice reaction